انتقال دبیرخانه جشنواره از تهران به شیراز، تنها یک جابه‌جایی اداری نبود؛ نشانه‌ای بود از بازشناسی جایگاه فرهنگی شیراز و پیوند طبیعی هنر با بستر تمدنی آن. چند روز پس از آغاز جشنواره، روشن شد که این تصمیم نه‌تنها درست، بلکه ضرورتی برای جهانی‌تر شدن جشنواره بوده است.