تغذیه و فعالیت بدنی؛ دو مکمل مهم در مدیریت بیماری‌های روماتیسمی

به گزارش آونگ پرس، هژبری‌منش درباره مصرف مکمل‌ها در مبتلایان به بیماری‌های روماتیسمی اظهار کرد: مکمل‌هایی مانند کورکومین، گلوکزامین، کندرویتین، SAMe، بوسولیا و MSM در میان برخی مبتلایان مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما مصرف آنها باید با توجه به نوع بیماری، شرایط فرد و داروهای مصرفی و با نظر متخصص انجام شود.
وی با تأکید بر اینکه اصلاح الگوی تغذیه باید در کنار فعالیت بدنی مناسب دنبال شود، افزود: فعالیت‌های هوازی کم‌فشار مانند شنا، تمرینات دامنه حرکتی و تمرینات تقویت عضلات می‌توانند به کاهش علائم، افزایش تحرک و حفظ عملکرد مفاصل کمک کنند.
این متخصص تغذیه بالینی، پیاده‌روی و تمرینات قدرتی اندام تحتانی را نیز برای افراد مبتلا به آرتروز زانو مفید دانست و بر تقویت عضلات، افزایش انعطاف‌پذیری و رعایت فرم صحیح حرکات تأکید کرد.
هژبری‌منش با اشاره به نقش عوامل محیطی در بیماری‌های روماتیسمی گفت: سیگار کشیدن یکی از عوامل خطر مهم مرتبط با آرتریت روماتوئید است و ترک سیگار باید بخشی از اصلاح سبک زندگی این بیماران باشد.
وی درباره رژیم‌های غذایی خاص نیز گفت: برخی مطالعات از فواید رژیم‌های حذف محصولات حیوانی یا رژیم بدون گلوتن در برخی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید گزارش کرده‌اند، اما شواهد موجود قطعی نیست و نمی‌توان این رژیم‌ها را به‌صورت عمومی برای همه بیماران توصیه کرد.
این متخصص تغذیه بالینی افزود: حذف گروه‌های غذایی بدون ارزیابی تخصصی می‌تواند دریافت برخی مواد مغذی را کاهش دهد؛ بنابراین تغییرات اساسی در رژیم غذایی باید با نظر متخصص تغذیه و متناسب با شرایط بیمار انجام شود.
هژبری‌منش در پایان تأکید کرد: مدیریت بیماری‌های روماتیسمی و اسکلتی‌عضلانی تنها به مصرف دارو محدود نمی‌شود و تغذیه متعادل، حفظ وزن سالم، فعالیت بدنی مناسب، ترک سیگار و توجه به سلامت عمومی بدن می‌تواند در کنار درمان‌های پزشکی به کنترل بهتر علائم و ارتقای کیفیت زندگی بیماران کمک کند.